Avonturen en genieten op,… Terschelling
Avontuur wacht niet
Op avontuur naar… Terschelling
– Happy Day Memories –
Hond, boot, camera, zee en genieten
Camera, geen plan en gewoon gaan
Elk avontuur begint met een nieuw hoofdstuk
Elk avontuur begint met nieuwsgierigheid. Onderweg ontdekken we nieuwe plekken, leggen we bijzondere momenten vast en nemen we herinneringen mee naar huis. Zo ontstaan de verhalen die je hier kunt meebeleven.
🚗 Vertrek
Waar het avontuur begint.
🥾 Ontdekken
Kilometers, uitzichten en onverwachte momenten.
📸 Vastleggen
De foto’s en herinneringen die het verhaal compleet maken.
🐾 Salvio's moment
Goedgekeurd door Salvio 🐾🐾🐾🐾🐾
🐾 Salvio geeft deze route 5 van de 5 pootjes
“Hier mocht ik uren rennen zonder me te vervelen.”
Een paradijs voor honden die eindeloos willen wandelen, spelen én zwemmen.
Zo beleven wij deze route
Van voorbereiding tot nagenieten, ga je mee op avontuur?
Ga lekker zitten, pak wat te drinken en lees en beleef al onze avonturen mee van begin tot het eind.
Wandelen op Terschelling – een plek waar je écht terug wilt komen
Introductie
We houden er van om op pad te gaan, dit keer nemen we je mee naar Terschelling. Een eiland hoog in het noorden van Nederland. Een keer wat anders, eerst met de boot en dan genieten van de mooie natuur. Ik zie een kwispelende staart voordat we vertrekken, dus ik weet dat alles helemaal goed zit met mijn trouwe viervoeter. Al weet hij nog niet helemaal wat er allemaal gaat gebeuren. Het zullen in ieder geval drukke dagen worden. Laat de reis maar beginnen.
Het begin van onze avontuur
De koffer komt tevoorschijn en voordat deze op z’n plek staat om in te pakken staat Salvio al met z’n neus tegen de koffer aan met een kwispelende staart. Er gaat iets gebeuren, hij kijkt me aan alsof hij vraagt, ga ik ook mee? Het gebruikelijke ritueel zodra de koffer open gaat, springt hij in de koffer mij aankijkend, ik ben klaar…
Auto ingeladen alle spullen mee, het is niets, maar oké misschien ligt het aan mij, maar toch. Een drinkbak, water, voerbak, eten, deken, speeltje, snoepjes, kauwstaven, een pin om de riem in de grond vast te zetten en natuurlijk ballen, ja die moeten echt mee. Kortom dat was een aparte koffer, maar wel alles bij elkaar hihi.
Ik vind het te ver en te lang rijden met de hond achterin, en om ook gewoon onderweg te genieten stoppen we geregeld onderweg, even in bossen of bij het water lopen. Onderweg verbaas ik me hoe uitzichten veranderd zijn. Of je er nou voor of tegen bent, het is een heel raar gezicht als je ergens lang niet geweest ben en je ziet opeens rijen dikke windmolens staan.
Ik ben een natuur- en buitenmens en zeg eerlijk ik vond het helemaal niets wat ik daar zag. Ik schrok er best wel van, hoe kunnen daar nog dieren leven?
Maar goed, we rijden snel door, na een lange rit en een aantal stopmomenten kwamen we aan in Lemmer. Ik hou van water en uitzichten en ik vond dit de perfecte plek om te overnachten om ’s morgens al vroeg de boot te kunnen pakken naar Terschelling. Salvio vond alles prima, die kon eindelijk vrij bewegen en voelde de wind door zijn vacht vliegen.
Ondanks dat ik hier met de hond was, hebben we ons prima vermaakt. Ergens wat gedronken en gegeten en gewoon even zitten om van de omgeving te genieten. Bootjes kijken, mensen kijken en mezelf maar afvragen, zal het hier heel het jaar zo gezellig zijn? Ik moest denken aan de Elfstedentocht dan zie je de schaatsers ook door de dorpjes schaatsen. Nee die komt hier niet langs, het was maar een idee omdat ik het wilde vergelijken. De kade, ik zag de mensen al helemaal staan. Die smalle wateren die door Lemmer gaan, de bootjes, ja het heeft wat bijzonders. Iets wat bij mij in de buurt in ieder geval niet te vinden is.
Wat een leuke en gezellige plek is dit. De boten en bootjes die langs de kades liggen door het centrum heen, al die gezellige terrassen het geroezemoes van de mensen en uit sommige deuren komt er vrolijke muziek… Na het centrum te hebben bewonderd was het tijd om te gaan spelen. Met een bal in zijn bek en vol energie kon Salvio eindelijk rennen, snuffelen en spelen.
We liepen een heel stuk over de dijk waar Salvio heerlijk in het water kon spelen en lekker achter zijn bal aan kon rennen.
Moe en voldaan kwamen we in ons hotel aan. Het was een dagje met veel indrukken, Salvio liet ik eerst even rusten en nadat hij later gegeten had, heb ik hem niet meer gehoor. Die kon lekker gaan slapen, waarna ik even tijd had om te kijken wat we nog konden doen voordat we de volgende dag weg zouden rijden.
Lemmer was een fijne en gezellige plek om te overnachten, aan het IJsselmeer en dicht bij Harlingen, waar we de volgende ochtend met de boot vroeg zouden vertrekken.
Vertrek uit Lemmer
We werden wakker in een behoorlijk mistig Lemmer, huh maar er was toch goed weer voorspelt? Ik begreep er niets van.. We liepen de dijk op, het mooie uitzicht van de dag daarvoor was ondertussen een droom geworden, want op dit moment konden we nog geen 10 meter voor ons uitkijken. Nou dat werd niet rennen, dit werd een rustig rondje.
We vertrokken uit ons hotel, waar ik eerst nog een ontbijt heb genuttigd voordat we aan dit avontuur gingen beginnen. De mist had plaatsgemaakt voor licht, maar dat was helaas van korte duur. Ik reed de snelweg op en het zicht was gewoon helemaal niets. Als ik dan de weg zou weten die dagelijks rij, dan weet ik hoe of wat, maar op deze manier was het gewoon helemaal niets. Ik was in staat om op de vluchtstrook te gaan staan totdat de mist weg was getrokken.
We deden er iets langer over, de mist was nog steeds niet weg. Het zicht was wel iets beter geworden, maar daar is ook alles mee gezegd. Eindelijk echt eindelijk kwamen we aan bij de parkeerplaatsen. Ik had me een keer voorbereid, dat is geen gewoonte bij mij hihi, dus ik had van tevoren een plaats gereserveerd. Is een echte aanrader, maar daar straks meer over.
Inschepen
Eindelijk we gingen de boot op, ik ben gek op alles wat met water te maken heeft en op zee zijn is echt 1 van mijn favoriete plekken. Het water, de zee, de golven, de geur, de stilte en de dieren die je ziet. Salvio rook de zeelucht maar al te goed, z’n neus de lucht in, en nog geen idee wat we gingen doen.
Een kaartje had ik van tevoren online gekocht dus we konden gelijk de hal inlopen en achteraan sluiten in de rij om de boot op te gaan. Ik heb het wel eens drukker gezien, dus we waren er op een goed moment. Alleen die mist,… ja maar,.. We liepen helemaal naar boven toe, 1 trap was wat stijl hier moest ik Salvio echt even helpen om omhoog te komen. Salvio was nog nooit op zo een boot geweest, die wist zich geen houding te geven.
Helemaal blij, geen vaste grond onder mijn voeten en je voelde het schudden van de zee. Dat gevoel, op welke boot of welk schip ik ook zit, ik vind dat het iets magisch is.
Daar zaten we dan, een hond die me vragend aankijkt, wat doen we hier, wat is dit?
En daar was die, de megatoeter, Salvio schrok zich helemaal wezenloos, maar ik wist yeahhh het is zover. Er zijn 2 boten die deze route varen, de snelle en de langzame. Ik hoef denk ik niet te vertellen dat wij op de langzame boot zaten, want dan konden we lekker genieten op het bovendek. Daarom hadden we ook een hele vroege boot, dan konden we tenminste heerlijk genieten onderweg en kwamen we op een mooie tijd op Terschelling aan.
Langzaam verdwijnt Harlingen uit zicht, wel sneller dan normaal want die mist liet nogal wat aan je fantasie over hoe het er normaal gesproken uitziet… Het is dat ik weet hoe het er zonder mist uitziet, vandaar dat ik de vergelijking kon maken. Maar,.. de terugweg komt ook nog, dus daar keek ik dan maar naar uit voor de foto’s.
De boten van de andere kade kon je in ieder geval niet zien.. Onderweg leek het wel of het lichtknopje aanging. En opeens… jaaaa, daar was-ie, wie? Ja de zon, heel waterig en probeerde echt door te komen. Nou zal de voorspelling dan toch nog uitkomen?
Op zee
Salvio hangt met z’n kop over de railing en kijkt naar beneden, hij ziet het spoor van de boot en de golven die opspringen. Een paar minuten later trekt ie z’n kop terug en kijkt me aan, tong uit z’n bek en een grote lach op zijn kop. Ik ben niet de enige die van water houd hahaha.
Het was zo rustig op de boot, we hadden de hele bank voor onszelf. Deken neergelegd en daar zaten we dan te genieten op de boot van de vogels, de zeelucht, het geschommel wat je heel de tijd voelde. Gewoon even niets, lekker genieten. Dan zie je opeens een zeilbootje voorbij komen, die opeens heel klein lijkt. Het vrolijke gezwaai op het water, ja ik hou daar van.
Jammer genoeg dit keer geen zeehonden gezien, maar wat ik wel zag, Terschelling kwam in beeld. Daar kwam die, de Brandaris, de vuurtoren van Terschelling.
Ik keek naar de lucht en ja hoor, stukken blauwe lucht werden zichtbaar, de zon werd scherper en je kon het eiland zien. Eigenlijk was het niet gelijk duidelijk, maar als dan je bestemming in zicht is, wil je ook gaan genieten op het eiland. Helaas liep dat wat anders…
We konden niet aanmeren, er lag nu een boot met storing die niet weg kon. Tsja dat zijn dan weer dingen die op het water gebeuren. Maar weet je, ik zat op een boot, zo kon ik lekker van het schommelen genieten met een prachtig uitzicht op Terschelling, haha.
Aankomst Terschelling
We hadden wat spullen bij ons, maar die mochten we gelukkig al afgeven bij het hotel waar we sliepen. Dat we niet konden inchecken dat wist ik van tevoren, maar ik had wel gekeken of de spullen opgeslagen konden worden. Ik zag mezelf nou niet bepaald met al die spullen heel de dag lopen.
Waar gaan we heen, opeens heb je alle vrijheid want de bestemming is bereikt. Gisteren hadden we heel de dag in de auto gezeten, dus vandaag gingen we lekker de natuur in. Letterlijk weg van de hectiek, geen verkeer en vooral rust om ons heen. Salvio keek me aan met z’n tong uit z’n bek en een grote lach, alsof hij zei, “gaan we nu spelen?”
Het is nog vroeg en zon begon al aardig warm te worden, heerlijk. Ik besloot om via de haven terug te lopen en daarna het strand op te gaan. Oneindig lopen en genieten van de natuur. Het eiland ontwaakte en je zag dat het drukker begon te worden. Veel mensen op de fiets. Je kan dit eiland inderdaad op een aantal manieren leren kennen. Wandelend, fietsend, met de auto of met het OV.
Ik ben samen met mijn hond en wij lopen veel, dus wij nemen lekker de benenwagen en lopen het strand op zodra het kan. En ja hoor, daar kwamen we precies aan, ik had drinken en eten bij me dus we liepen gelijk door. Weg van de drukte gewoon naar het water. Salvio had het naar z’n zin. Zijn neus kreeg alle kans om de “vreemde” geuren die hij onderweg tegenkwam te bestuderen. Op sommige plekken bleef hij wat langer staan om vervolgens weer achter me aan te rennen. We liepen via allerlei weggetjes, duinen, stenen, water, drooggevallen stukken om uiteindelijk een behoorlijke tijd later op een totaal afgelegen plek te komen. We liepen voorbij het ‘groene strand’ het was eb, de vogels waren op zoek naar eten en wat voor vogels, je zag echt van alles voorbij komen. De geluiden ook op dat gedeelte. Heel mooi om te zien en horen.
Een paradijsplekje op aarde voor avontuur
Je kon wijds om je heen kijken en er was letterlijk en figuurlijk niemand te zien. Het enige wat je zag, was zand, duinen, helmgras, zandheuvels en de zee. Her en der een kuil met water erin, je ziet de vloedlijn lopen. De stroming in zee, je zag de stroming, het was anders.
Normaal laat ik Salvio ver in zee zwemmen, maar dat deed ik dit keer niet. Maar hij kon genoeg onder water om te laten zien dat hij het naar z’n zin had. De lucht was helemaal opengebroken en het was ondertussen een graad of 20. Handdoek neergelegd en daar zijn we maar eerst is rustig gaan lunchen.
Het lijkt niet ver als je daar in de haven staat, maar het stuk naar die plek lopen was zeker wel 1 á 1,5 uur lopen.
Ons uitzicht was perfect. We zaten in heuveltjes met helmgras om ons heen en een perfect uitzicht over het strand links, voor ons en aan de rechterkant. Het was oneindig… Salvio bleef ook rustig liggen, nadat hij 2 bakken water had leeggedronken, die kon ondertussen wel wat rust gebruiken nadat we vanaf vanmorgen waren vertrokken.
EVEN HANDIG OM TE WETEN
Op Terschelling zijn veel mogelijkheden om natuurgebieden in te wandelen. Ik had bewust voor dit gebied gekozen omdat ik weet dat het hier rustig is en Salvio zijn vrije gang kon gaan. Dit stuk waar we nu zitten heet “Noordsvaarder”.
Rustmoment
Als het aan Salvio ligt gaan we gelijk door, maar ik kies er bewust voor om even adempauze te nemen van alles. Ik verplicht het mezelf, zodat ik ook ga genieten en niet met van alles bezig ben, want stilzitten kan ik niet. Op deze manier kom ik dan toch even in een chill moment.
Eten en drinken staat om ons heen, voor Salvio heb ik een bakje die je kunt inklappen en aan je tas kan hangen. Op die manier heb ik het altijd gelijk bij de hand. Je ziet boten varen op zee, vogels in alle soorten en maten die voorbij komen, een zeebriesje en de het geluid van de golven. Als dit geen rustmoment is dan weet ik het niet meer.
Wat ik al eerder zei, stilzitten kan ik niet dus het was wel weer genoeg. Spullen inpakken en lekker door, er was tenslotte nog genoeg te doen.
Stap voor stap
Gelukkig had ik een korte broek meegenomen; deze kwam vanaf nu goed van pas. Ik zag iets geks liggen op het strand, zo nieuwsgierig als dat ik ben wilde ik toch gaan kijken. Het was een donkere heuvel en kon het totaal niet plaatsen. Pas toen ik er vlak voor stond zag ik dat het een zeehond was, hij was helaas nog maar voor de helft te herkennen. We liepen maar snel door, ik hoor het stemmetje die zegt, ‘Jen niet druk maken dat is de natuur’, bah hier hou ik niet van. Die zin word namelijk regelmatig tegen mij uitgesproken en ik zal je eerlijk zeggen, dat vind ik helemaal niets…
Oké snel naar het water en met Salvio in de zee spelen, gedachten gelijk wegdrukken. Ik weet niet wat het is, ik sta regelmatig in zee, maar ik zag en voelde een stroming wat ik niet goed kon plaatsen. We vertrokken weer over een stuk strand de duinen in. In de verte zag je mensen lopen, er zijn veel routes die je kunt lopen op het eiland en we kwamen inderdaad bij een wandelroute uit.
Ik zag dat de hond hier aan de riem moest en hoe ver het ook terug was, ik draaide me gelijk om. Als we in zulke gebieden lopen wil ik dat Salvio ook lekker zijn eigen ding kan doen. Zijn looptempo en mijn looptempo met zulke wandelingen zijn toch wat anders. We lopen echt weer een heel stuk terug, ik dacht echt, gaan we dit echt doen. Ja dat gingen we doen. We kwamen weer op het strand aan, aangezien we net van links waren gekomen gingen we nu rechts. Het uitzicht, oneindig strand voor ons met aan de rechterkant heuveltjes van zand en helmgras.
We zijn doorgelopen totdat ik dacht, oké we moeten ook nog terug en aangezien ik niet dwars door de fietspaden en aangelijnd met de hond terug wilde lopen was er maar 1 oplossing - dezelfde weg terug.
Lekker rustig gelopen, gestopt, gespeeld en weer verder gelopen. We hadden er aardig wat kilometers opzitten toen we uiteindelijk weer bij het “Groene Strand” aankwamen. Maar ik wist als we daar eenmaal waren dan was “de Walvis” ook al dichtbij. Ja wat is dat? Zie ik je denken. De Walvis is een strandtent, hier beginnen ook geregeld excursies, en niet zo maar 1, ze hebben hier heerlijke eet- en drinkmogelijkheden. Het gezellige hieraan vind ik, er staan buiten geen tafeltjes zoals je overal ziet. Nee hier staat ter breedte van de strandtent een lange bank met tafel, direct uitzicht op het grasveld, de zee en iedereen die voorbij loopt of fietst.
Binnen kan je wel rustig aan een tafeltje zitten, het is hier, vooral in de zomer, altijd druk. Ieder zijn eigen smaak, maar als je van Calamaris houdt, dan zou ik deze hier zeker aanbevelen!
Buiten was helaas voor ons geen plek te vinden, we hadden heel de dag in de zon gelopen dus dit keer vond ik dat niet zo erg. We vonden een tafel die perfect uitzicht over zee had, waar ik van kon genieten en Salvio kon van zijn bak ijskoud water genieten. Ik zie Salvio niet zo snel ergens slapen, maar ik merkte dat hij moe was, want na het drinken keek hij me aan alsof hij zei ‘zo ik ga even een dutje doen’, hij was ook zo vertrokken.
Nou ik verheugde me ook op mijn bestelling en kon dan ook heerlijk van mijn koude drinken genieten. Het water in mijn tas was namelijk inmiddels wat warmer geworden. Dus dat koude drinken gaf gelijk even een energiekick.
Naar het hotel
Het was tijd om verder te gaan en na het afrekenen vertrokken we richting de haven. Gewoon even leuk, langs de kade lopen en boten en schepen bekijken. Even rustig uitlopen na al dat zand. Het voelt opeens heel licht om te lopen als je op de stenen loopt. We kwamen bij het hotel en konden nu wel inchecken. De spullen stonden nog op dezelfde plek en die hadden we nu hard nodig.
De dag begon zo mistig, maar daar was niets van te zien, we keken uit op de Brandaris en het zicht was goed. Heerlijk om op deze manier even bij te kunnen komen. Nu eerst een douche en andere kleren aan, daarna zou ik wel weer verder zien.
Avond op Terschelling
De tijd tikte door en Salvio keek me aan, ‘ga je nu weer weg’, ik stond helemaal klaar om nog even naar buiten toe te gaan. Ondanks dat Salvio het niet leuk vindt om alleen te zijn, wilde ik heel even het centrum inlopen. Ik neem Salvio overal mee naar toe, maar soms kan ik hem gewoon echt niet meenemen. Ik wilde een paar winkels in, dan kon hij beter daar blijven. Zo ver was het niet en ik zou niet lang wegblijven.
Buitengekomen voelde ik opeens echt vrijheid, want ik zelfs geen riem in m’n handen. Alleen die eeuwige rugtas op m’n rug, dat is af en toe wel een dingetje. Maar ja, zal je zien heb ik die rugtas niet bij me, dan zie ik precies iets wat ik zo graag wil fotograferen en dan kan het niet. Een telefoon is anders, dus ja die rugtas gaat mee.
Daarnaast ben ik helemaal gek op de Brandaris en vanuit het centrum kan je hier ook leuke foto’s maken.
Restaurants zaten vol, bij de barretjes klonk muziek en het was gezellig druk op straat. Nee dit is ook niets voor Salvio, die kan nu lekker even slapen. Souvenirwinkels, supermarkt alles was nog open. Ik wilde iets meenemen, ik kom graag op dit eiland en neem altijd wel een herinnering mee.
Nu ik toch hier rondliep wilde ik toch even weten hoe het zat om met Salvio een fiets te huren. Misschien was er wel een karretje waar ik Salvio mee kon nemen, helaas ze waren al gesloten. Toen ik naar binnen keek zag ik van alles staan en ik besloot om op internet te kijken en ja hoor ze verhuren ook bakfietsen of een karretje voor de hond.
Jammer dat ze al dicht waren, ik ben niet zo van het plannen dus ik dacht we zien morgen dan wel wat we doen. Ik had het namelijk ook gelijk kunnen reserveren. Wel een tip: Er zijn verschillende plekken waar je gelijk vanaf de boot een fiets kan huren. Op het eiland is dit een zeer makkelijk vervoermiddel, je kan op meer plekken komen als met de auto en je bent lekker in de buitenlucht…
M’n maag begon zich ondertussen wel te laten horen en ik besloot om gelijk ergens te gaan eten, dan had ik dat ook gedaan. Ik zocht een plek uit waar ik nog een tafeltje kon vinden. Na het eten vertrok ik weer naar het hotel waar mijn trouwe viervoeter mij helemaal blij begroette alsof ik een week was weggeweest. Mooi, hij was ook weer uitgeslapen. Riem gepakt en daar gingen we weer,… Het was ondertussen donker aan het worden en het werd wat rustiger op straat.
Salvio liep met een grote lach op z’n kop en een tong uit z’n bek gezellig mee op zijn manier en hij wist ook, dit wordt het laatste rondje van vandaag. Ik besloot toch nog even naar het strand te lopen en nog een glimp van de zonsondergang mee te pakken. Zo konden we nog even heerlijk genieten van de windbries, de zoute lucht en de geluiden van de zee met de golven die op het land uitrolden.
De zon ging onder, het koelde af en het was mooi geweest voor vandaag. We liepen rustig terug naar het hotel om van een goede nachtrust te genieten na al deze indrukken van vandaag.
Wat een mooie afsluiting van de dag 🤍✨
Wakker worden op Terschelling
Terwijl ik mijn ogen opendoe, zie ik Salvio nog helemaal languit liggen, maar zijn ogen gingen gelijk open toen ik opstond. Kwispelend komt hij ‘goedemorgen’ zeggen. Wat gaat vandaag brengen?
Vandaag doen we het anders. Na de lange strandwandeling van gisteren zoeken we voor deze wandeling een route uit die vaste grond heeft. Ik denk dat ik daar mijn viervoeter ook wel blij mee maak.
We zijn ondertussen klaar voor vertrek: rugtas gepakt, eten en drinken mee. De bak van Salvio hangt nog aan mijn rugtas, dit is een extra check omdat ik de bak 1x vergeten ben en met deze wandelingen moet Salvio toch echt ook goed drinken.
Ik ga geen fiets huren, we gaan lekker lopen. De lucht is blauw en vandaag voorspellen ze rond de 18 á 20 graden, dus het is weer prima loopweer maar dit keer richting het bos. Hier is het sowieso koeler maar ook even lekker om in de schaduw lopen.
Het bos in, of toch niet?
We liepen in een stevig tempo, heuveltje op en heuveltje af, Salvio keek me aan en toen dacht ik, oké wat gaan we doen. Niets is zo wisselvallig als dat ik ben, dus de eerste weg die ik naar links zag die gingen we in. Waar ik ook ben, ik vertrouw op mijn richtingsgevoel. Het mooie bos waar ik door heen gefietst ben een tijdje terug, ging ik nu niet bezoeken.
We wilden verkoeling en liepen regelrecht naar zee toe. Toch weer die aantrekkingskracht van de zee, waar je ook liep, de zeelucht rook je overal. Echt het gevoel van buiten zijn en vooral vrijheid. Je loopt in de natuur en eigenlijk ben je maar een klein poppetje wat beweegt om zelf de mooie plekken te vinden en op plekken te zijn waar je wilt zijn.
De golven werden steeds beter hoorbaar de omgeving veranderde van veel beplanting naar duinen die alleen lage bedekkingen op de grond hadden. De bal kwam tevoorschijn en nu kon Salvio lekker in zijn tempo gaan spelen. Salvio bereikte het water veel sneller dan ik, ik zette m’n rugzak neer en gelijk de schoenen uit. Eindelijk even het water in, hahaha alsof we al dagen onderweg waren. Zo voelde het wel in ieder geval.
Salvio kon lekker zwemmen. Ondanks dat het nog vroeg was, begon de zon behoorlijk warm te worden. Ik pakte m’n rugzak bond mijn schoenen eraan vast en door het water liepen we verder. Eerst een stuk waar we gisteren terug waren gegaan en daarna alles over het strand teruggelopen.
Tegen de tijd dat we weer in de bewoonde wereld kwamen zaten we tegen de avond aan. We hebben ons wel vermaakt vandaag. Eigenlijk kan je over dit eiland 1 ding zeggen, je kunt je heel de dag vermaken, het maakt niet uit wat je doet.
Ik vind het heerlijk om met mijn hond oneindig te wandelen, eten en drinken mee en we zien wel waar we uitkomen. Terschelling heb ik door de jaren heen vaak bezocht. Er is zoveel te doen. Maar dit was de eerste keer dat ik met de hond hier naartoe ging. En dat is ons prima bevallen.
Naar de boot
We hadden nog 2 uurtjes en eigenlijk wilde ik toch nog even wat eten. Ik zocht een leuke plek uit waar ik ook met de hond kon zitten. Dan kon hij uitrusten van onze dagwandeling en ik kon wat eten om mijn energielevel weer op te bouwen. Ik wist dat ik nog een lange reis had te gaan.
Salvio had ondertussen geslapen, dus die had zijn energie op die manier weer opgebouwd en nu was het tijd om naar het hotel te gaan om de spullen op te halen. De spullen stonden op dezelfde plek als waar ik ze in de ochtend had achtergelaten. We bedankten voor de fijne overnachting en vertrokken naar de boot. De rij was langer als toen we de dag ervoor aan boord gingen.
Daar begon de terugreis. Salvio en ik hadden een mooi plekje op het dek gevonden waar we heerlijk op een bankje konden zitten met uitzicht op de Brandaris. De haven, het eiland en de Brandaris werden langzaam kleiner en kleiner, de zon ging ook bijna onder, de glinsteringen op het water het was weer een magisch moment.
Het zicht was goed dit keer en hierdoor kon je mooi langs de eilanden kijken. Door de glinsteringen op het water en een laagstaande zon kreeg het een hele andere uitstraling. We zaten op de boot toen de zon onderging. Ik vind de zonsondergang sowieso al helemaal leuk, maar als je dan op het water zit, de zon die voor je neus in zee zakt, zonder dat er een gebouw voor je neus staat, ja ik vind het mooi! Genieten van de kleine dingen die ik graag meeneem in mijn verhalen en foto’s.
Ondertussen kwamen we de haven invaren. Nu was het weer half donker dus kon ik weer de haven niet zien.. Het uitstappen ging allemaal heel snel en makkelijk, zo konden we op zoek naar de auto. Die stond er gelukkig nog en onze terugreis naar huis kon beginnen.
Ik vond het jammer dat we weer op terugweg waren, maar ja reden om snel weer terug te komen. Terschelling heeft iets. In welk jaargetijde je er ook komt het is een mooi en vooral buiten-eiland. Alles buiten, heerlijk. Waar je ook kijkt: overal water, de zoute zeelucht die je overal ruikt en dan alle dieren die hier leven.
Als je van de natuur houdt en net zo graag als ik buiten bent, ga Terschelling een keer bezoeken. Er zijn talloze fiets- en wandelroutes; je kunt je écht dagen vermaken.
Je kan Terschelling op 1 dag bezoeken, maar je kan er ook overnachten. Of je nu op een camping, B&B, appartement of hotel wilt verblijven, het kan allemaal. Wie houdt er nou niet van om ’s ochtends lekker aan zee wakker te worden?
Terschelling in het kort
Zelf naar Terschelling? Hier vind je praktische tips voor de overtocht, reizen met je hond, vervoer op het eiland en overnachten.
🚢 Naar Terschelling
Boot vanuit Harlingen,
auto meenemen of parkeren,
reistijd etc.
Terschelling met
de hond
🛏️ Overnachten
Hotel, appartement, camping en vakantieparken
Drie plekken die voor mij echt bij Terschelling horen
Plekken waar ik iedere keer weer van geniet.
Strand & duinen
Eindeloos wandelen, uitwaaien en genieten van de ruimte. Hier voelt Terschelling op z’n best.
De Brandaris
Het bekendste herkenningspunt van Terschelling. Waar je ook rond West-Terschelling loopt, de Brandaris zie je steeds weer boven het dorp uitsteken.
Het Groene Strand
Een heerlijke plek vlak bij West-Terschelling om te wandelen, even te zitten en uit te kijken over het Wad.
Tip: Bij de Walvis op het terras heb je een geweldig uitzicht terwijl je van een drankje of hapje geniet.
Zo kom je op Terschelling
De reis begint al vóór je op de boot stapt
🚗 Parkeren in Harlingen
Het is mogelijk om met de auto deze overtocht te maken. Koop je kaartje voor de overtocht samen met de auto.
Let op: Reis je naar Vlieland? Dan mag je GEEN auto meenemen als niet-eilandbewoner.
Heb je andere plannen op Terschelling, zoals mij, dan zijn er in Harlingen genoeg parkeermogelijkheden, ook om de auto voor meerdere dagen op het parkeerterrein te laten staan.
Het is niet nodig om te reserveren, maar ik raad het zeker aan om wel te reserveren. Vooral in het Hoogseizoen wil je toch zeker zijn van een plekje? Gelukkig kan je vooraf je parkeerplaats reserveren, dat kan op de officiële parkeersite van Harlingen
Vanaf het parkeerterrein is het een klein stukje lopen naar de Terminal. Het is ook mogelijk om met de pendelbus te reizen die rijd tussen het parkeerterrein en de terminal.
⛴️ Met de boot
Vanuit Harlingen gaan er lijndiensten naar Terschelling en Vlieland. Je hebt de keuze uit een sneldienst (50 minuten) of de veerdienst (ongeveer 120 minuten).
Voor de overtocht zijn er een aantal mogelijkheden.
Voetganger
Auto – Bus – Caravan
Camper
Motor
Fiets
Let op: Gemotoriseerde voertuigen mogen niet mee naar Vlieland.
Honden gaan gratis mee op de veerdienst
Tijdens het boeken van de vaart kan je zelf aangeven hoe je met de boot reist en op welke data. je krijgt gelijk de totaalprijs te zien op 1 kaartje, handig dus.
De veerdienst vaart van ’s ochtends tot ’s avonds, Bekijk actuele vaartijden en reserveer je overtocht
🏝️ Op het eiland
Eenmaal aangekomen op Terschelling kun je het eiland op verschillende manieren ontdekken. Met de bus reis je tussen de dorpen en natuurlijk is de fiets één van de fijnste manieren om het eiland te verkennen.
Zelf vind ik juist het wandelen en fietsen zo leuk: onderweg zie je vaak veel meer van het eiland.
Net als met het parkeren kun je hier ook vooraf een fiets reserveren en er is genoeg keus. Wil je een gewone fiets, of een electrische fiets. Maar wat nog mooier is: ze hebben ook een electrische bakfiets, tandem, mountainbike enz.
Bekijk fietsverhuur en actuele prijzen op Terschelling.
Extra service: Het is zelfs mogelijk als je een fiets huurt dat je bagage naar het hotel word gebracht.
Wat te doen op Terschelling
Van strand en duinen tot dorpjes en fietspaden — er is genoeg te ontdekken op Terschelling.
Wandelen
Terschelling is gemaakt om te wandelen.
Langs het strand, door de duinen, het bos en natuurgebieden kun je alle kanten op.
Mijn favoriet? Gewoon gaan lopen en onderweg bepalen waar je uitkomt.
Het is ook mogelijk om je wandelroutes te lopen die overal aangegeven staan.
Met de hond
Terschelling is heerlijk om samen met je hond te ontdekken.
Strand, bos en lange wandelingen: er is volop ruimte om samen op pad te gaan. Wil je precies weten hoe de regels zijn,
bekijk dan de officiële VVV-site van Terschelling.
Je vindt hier ook speciale wandelroutes met de hond, zodat je zeker weet dat jouw maatje zich helemaal uit kan leven.
Fietsen
Met de fiets kom je bijna overal op het eiland.
Je fietst door dorpen, duinen en natuurgebieden en onderweg kun je gemakkelijk stoppen waar je maar wilt.
Er zijn meerdere plekken op het eiland waar je een fiets kan huren. Kijk welke fiets bij jou past en regel het makkelijk online.
Het VVV-kantoor op Terschelling geeft goeie tips om Terschelling te leren kennen.
Bekijk hier een aantal fietsroutes en leuke tips om onderweg te bezoeken.
Bezienswaardigheden
Naast de natuur heeft Terschelling genoeg plekken om onderweg te ontdekken.
Denk aan de Brandaris, West-Terschelling, de haven, het drenkelingenhuisje en verschillende uitzichtpunten over het eiland.
Er zijn tal van mogelijkheden deze kun je terugvinden op onder andere de site van VVV Terschelling.
Stippel voor jezelf een route uit over het eiland wat je leuk vindt om te bezoeken. Zo bezoek je alleen wat je écht leuk vindt.
Van de mistige overtocht tot eindeloos wandelen over het strand, de duinen en alles daartussenin. Terschelling blijft zo’n plek waar ik nooit echt uitgekeken raak.
En Salvio? Die zou volgens mij morgen alweer op de boot stappen. 
Op naar het volgende avontuur.